Seminar med Anders Hallgren. Motor og motivasjon.

Lørdag og søndag var eg på seminar med Anders Hallgren i regi av NKK Agder. Eg hadde egentlig ikkje lyst å gå, men er glad eg gjekk likevel.

Seminaret skulle handle om Motor og Motivasjon, og skulle egne seg for instruktørar såvel som vanlege hundeeigarar.
Laurdagen starta med å gå gjennom  Drivkraft og drivkraftens fysiologi.
Her kunne Hallgren fortelje at drivkraft ikkje må forvekslas med stress. Ein stressa hund slurver med utførelsen av den innlærte atferden, mens ein hund med drivkraft er konsentrert og nøye.
Han seier at drivkraft er delvis arvelig, delvis raseavhengig, og til ei viss grad kjønnsavhengig. Den påvirkes av tidlige og seinare erfaringar. Drivkraften blir også påvirka av korleis hunden har det i kvardagen. Er eigaren kontrollerande, ser ein oftare at hundane har lågare drivkraft. Er eigaren tillatande, ser ein motsatt effekt; høgare drivkraft.
Den fysiske kondisjonen har også noko å seie, og sjølvsagt også sjukdomar og traumer og sjokk. 60 % av alle hundare har ei eller anna form for ryggplager, og denne prosenten auker til 79% blant hundeaggressive hundar!

Hallgren er veldig opptatt av at hundane våre ofte er for passive, at dei ikkje får bevegd seg nok i løpet av dagen. Han seier at mange hundar, når dei blir vaksne, kviler for mykje. Hundar er skapte slik at dei innretter seg etter flokken, og om me sit roleg heile dagen, så gjer hunden det også. , og me tykkjer dei er snille når dei er rolege inne. Jo roligare, desto snillare syns me hunden er. Det triste her er at hunden sover når ingenting skjer, og ofte slutter me å gå på kurs og trene og slikt Dei venner seg til rolege kvardagarnår hunden blir vaksen. Dermed sover og sover og sover den, og får ut på tur ein halvtime annankvar dag.

Vidare har oppdragelse også innvirkning på drivkrafta.

Ein hund som tidlegare har hatt god drivkraft, men som så opplever eit SJOKK, kan rett og slett miste drivkrafta si. Søke dårlegare på eit redningsoppdrag, misse på eit narkosøk, gjer det dårlegare i LP ringen, o.s.v.  Og om hunden din opplever sjokk, f.eks i form av rakettar, skot, angripen av ein annan hund, eller andre liknande opplevingar, er det aller beste botemiddelet å gi hunden beroligande medisin innan eit døger. Det går fint å bruke eit naturpreparat som f.eks Valerina Forte, eller få eit sentralnerveberoligande middel frå dyrlegen.

Også Hallgren er burmotstandar, og meiner at bur burde forbys.. eller i allefall burdøra. Han meiner at ein hund kan vera åleine 6 timar om dagen. Etter 7 timar bør me ha litt dårleg samvit. Etter 8 timar burde me skjemmast, og må hunden vera åleine 9 timar dagleg, burde me ikkje hatt hund i det heile. I Sverige er det slått fast i loven at hundar ikkje skal vera åleine i meir enn 6 timar.

Andre faktorar som speler inn på drivkrafta er: Overvekt, næringsbilde ( heile 18% av kaloriene går med til å berre tenke!), hormoner, om hunden er sliten eller trøtt, hendelsar under trening, o.s.v.
Hallgren snakka også om at det er mange hundar som har problemer med sjoldbruskkjertelen, og dette viser seg ved dårlegare appetitt, dårleg pels, lette for å legge på seg, slåssvillige, om hunden tåler kulde og varme dårleg.

Motivasjon, eller villighet til å utføre ei handling.
Bygger på behovstilfredsstillande og positivt utfall av arbeidet. Påvirkes lett av negative opplevelsar og den nåverande sosiale situasjonen. Hunden kan kun vera motivert for EI atferd om gongen, og motivasjon for ulike atferder konkurrerer heile tida. Har hunden mindre  bra prestasjon enn vanleg, må ein først og fremst analysere motivasjonen.
Andre faktorar som påvirkar motivasjonen er:
Tidlege erfaringar frå trening og prestasjon, minne frå negative erfaringar, sjølvtillit, dominerande/kontrollerande eigarar, sjukdom og smerte, stress frå under- eller overstimulering, forsinka forsterkning, vær og temperatur, sult og tørst, problem med andre hundar, hormoner, fysisk kondisjon, trøtthet, næringsbrister.

Det er viktig å halde motivasjonen oppe, etterkvart som kunnskapen sit betre og betre, og det gjer ein ved å variere belønninga. Leik, mat, mengder av leik og mat, veksle mellom leik og mat og andre typar belønningar. Og hugs pausar!
Pausen skal komme nærmast som ei kondolanse til hunden.

Ein stressa hund bruker den følelsesmessige delen av hjernen, i stadenfor den tenkande. Det kan då hjelpe med mentale øvelsar der hunden MÅ tenke. Likevel skal det vera ei god balanse mellom følelsar og tankar.

Det me til ei kvar tid trener på, må konkurrere med vilje til og behov for å gjera andre ting;
Ete, drikke, naturbehov, seksuell opphissing, overskuddsenergi (eit finare begrep for understimulering), jakt, føraravhengighet, nye oppdagelsar, redsel og angst (lydar, lukter o.s.v.).
Me må difor heile tida jobbe for å auke motivasjonen for det ME vil hunden skal vera motivert for.

Introduksjonstid
Dette var eit nytt begrep eg ikkje hadde høyrt om før, sjølv om eg jo absolutt har drive med det heile tida.
Hallgren meiner at alle hundar må få litt tid på seg på ein ny plass, og ikkje berre rett ut or bilen og i arbeid. 15-20 minutter med tur, lufting, oppvarming, sjekke ut plassen, sjekke ut dei andre hundane, litt lett massasje. Om ein usikker hund kjem til treningsplassen når andre hundar allereie er der, kan den usikre hunden kjenne seg som ein inntrengar, og det kan vera lurt å forsøke å vera der først av alle. Då kan hunden få introduksjonstida si i fred, og ta i mot dei andre hundane når dei kjem.
Dessutan er det ofte slik at ein køyrer for å komme til treningsplassen, og då er gjerne hunden litt støl i musklane etter turen, og har behov for å strekke seg og bevege seg litt.

Og så litt hulter til bulter om stress:
Det er smertefullt for ein hund å stresse. Og når stresset ikkje er målretta, KAN det vera smerte involvert. Med målrette meiner Hallgren f.eks ved mattider (spesielt kanskje labrador), når ein finn bandet og skal gå ut på tur, når hunden kjenner att parkeringsplassen ved treningsområdet og girer seg opp, o.s.v.

Å springe etter synlege ballar eller pinnar eller frisbee e.l er veldig oppstressande for ein hund, og ved langvarig høgt stress, kan ein faktisk risikere at binyrene veks og FORBLIR store. Då er det langt betre å lage til søk etter ball/pinne/kvadetmåttevera. Då må hunden tenke, og det held stressnivået nede..
Overskuddsenergi, eller sagt rett ut; understimulering, er ei hypping kilde til stress hos hund.
Rekne over kor mykje hunden din er i aktivitet i løpet av ein gjennomsnittsdag:
Inne, kor mykje er hunden i bevegelse inne? Ta med kor lang tid den bruker på å ete maten sin, helse på folk som kjem heim, aktivisering inne generelt.
Ute i hagen. Har hunden garde? Kor mykje beveger den seg der? Ligg eller sitter den stort sett i ro ved porten?
Tur, kor lenge varer turen?
Total aktivitet bør vera rundt 4 timar for ein yngre hund, og 3 timar for ein eldre hund..

Mange deler av hjernen hjelper til å balansere følelsar mot fornuft. Og emosjonelle atferder er raske, medan logiske atferder er langsomme.

Ernæringsmessig fins det ein del matvarer som kan auke stressnivået i hunden, og det er jo greit å vite for folk som har siruphundar: Mais,sesamfrø, nøtter, avocado. Hundemat er f.eks ofte fulle av maisprodukter, noko som kan gjer ein allereie småstressa hund verre. (Emil sin mat, f.eks, inneheld MYKJE mais)

Matvarer som hjelper til å roe ned ein stressa hund: kalkunkjøt, spinat, brun ris, gresskarkjerner, solsikkefrø, kyllingkjøt, lammekjøt, soyabønner, banan (bruk tørka banan til godbitar om om hunden vil ha det).
Det fins også medisiner å få kjøpt: Equi-Calm, B-vitaminer, magnesium.

Vanlege stressårsaker er bl.a:
Overstimulering – fysisk eller psykisk, understimulering, usikkerhet, mange og harde krav, sjokk, hormonelle endringar, smerte og sjukdom, næringsmanglar.

Terapautiske strategiar:
Akutt sjokkbehandling med beroligande og serotoninaukande middel, ettersjokk- og stressterapi, unngåelse av stressande atferder, få hunden til å tenke via shaping eller operant trening,mental aktivisering generelt, auke tryptofaninntak, tilsette B-vitaminer i maten.

Tankar eg har gjort meg opp etter helga:
Eg har lyst til å prøve Equi-Calm på Emil ein periode. Det er naturmedisiner, og det einaste eg må vera obs på, er at han må få tilskot med kalsium etter at kuren er over.

Eg har også lyst til å byte maten hans i noko som ikkje inneheld SÅ mykje mais.

Eg skal bli endå nøyare med “Introduksjonstida”, og kjenner meg beroliga ved at mange hundar treng tilvenning, og ikkje berre Emil.
Det eg før har tenkt på som stress, trur eg nok Hallgren ville ha kalla motivasjon.
Dette med ryggproblemene plager meg litt. 60% av hundar har eit eller anna problem med ryggen, så eg trur eg vil få sjekka han også hjå  fysio eller kiropraktor.

Eg fekk dessutan bekrefta min nyvunne oppdagelse om at det er greit å jobbe Emil forbi hundar på trening eller konkurransar. Det held han jo opptatt med andre ting, samstundes som han sjølvsagt også er klar over at andre hundar er i nærleiken.

Søndagen var me ute og kikka på gangen til fire hundar, og samtlige hadde uregelmessigheter. To av dei visste om at hundane hadde litt problemer.

Alt i alt er eg vel nøgd med seminaret. Eg visste jo veldig mykje om dette frå før, men fekk meg heldigvis LITT ny kunnskap.
Anders Hallgren var underhaldande og varm i sin væremåte, og svarte villig på spørsmål frå deltakarane. Det er det ikkje alle foredragshaldarar som gjer, nemlig!
Han forsøkte så godt han kunne å forstå alle dialektene publikum hadde, det blei mang ein god latter under helga. Både av historier frå publikum og frå Hallgren sjølv.

Då trur eg at eg har fått med meg det aller meste.

Runderingskurs

 
Fanghunden Emil etter ei fantastisk økt med flying og leiking. Fotograf: Lisa M. Havro.

Dag 1.

Me begynte med litt teori om kva rundering er og litt generelt om brukshundsporten. Deretter tok me ut ein og ein hund som figurantane leika med etter tur. Emil gjekk rett i leik med den første, men dei andre måtte faktisk jobbe litt meir. Eg hadde jo tonnevis med godbitar med meg, så eg var ikkje så redd for at eg ikkje ville ha god nok belønning der ute i skogen.

Gong nummer to han var ute, fekk han fly mellom figurantane. Mens han var hos den eine, stilte eg meg med ryggen til for å hjelpe han på veg mot den andre når nummer ein stilte seg passiv. Dette føregjekk ved bilane, så her gjekk det fint å leike.


Katla flyr til figurant

Økt tre var flying mellom figurantar lenger oppe i skogen. Her ville han ikkje ta leika i det heile så me gjekk over på mat. Emil er ikkje akkurat typen til å sakke farten sjølv om han blir belønna amed mat, så dette fungerte fint. I starten sprang han forbi figurantane som sat høflig vendt vekk frå  han. Då eg instruerte figurantane til å reise seg opp og vende seg mot han som om dei hadde ropt på han, auka interessa hans betraktelig!

Så var det lunsj, og bålbrenning og eg hadde med meg pinnebrøddeig og pølser. Eg hadde også med litt sukker og kanel i ein pose, og kunne dermed steike meg dessert! Dæsken, det var godt!! I morgon trur eg at eg vil ha med meg marshmallows.. Eit par stykker, i alle fall!  (schlurp!)

Gong nummer fire gjekk me eit GODT stykke opp i skogen, og Emil fekk fly frå figurant til figurant med oppbløyta hundemat som belønning. Denne blei servert oppi avskårne kaffekoppar, både for å skåne hendene til figurantane, men også fordi Emil likar veldig godt å ete FRÅ noko.

Gong fem gjekk det endå betre, då fauk han som han nesten ikkje hadda gjort anna, og siste slaget var figuranten heilt gøymt, og langt vekke. Han måtte til og med krysse ein bekk for å komme dit. Då hadde han flydd mange gonger att og fram, og eg hadde suksessivt klart å gjera det vanskeligare for han. Ein heilt fantastisk dag!!

Vel heime kikka eg litt på kartet og fant ut at eg hadde gått over 9 km tilsaman for å hente og sette tilbake Emil når det var min tur. I tillegg kom all springinga som figurant. Ikkje verst!

Dag 2

Eg hadde bestemt meg for å ta med meg marshmallows i dag, og hadde dessutan planlagt å komme før dei andre, slik at eg kunne køyre lenger inn på vegen enn dagen før. Då eg hadde kom eeit godt stykke nedover mot Samkom, oppdaga eg at eg hadde gløymt marshmallowsen, og vurderte litt att og fram om eg skulle snu og hente dei. Det gjorde eg, og tenkte at det fekk våge seg om eg måtte gå langt i dag også.

Då eg var komen nedanfor Birkeland, skjøna eg kvifor eg hadde snudd og henta marshmallowsane, for der hadde ein bil køyrt av vegen og krasja med eit tre nedi ei skråning. Hadde eg valgt annleis, hadde eg med stor sannsynlighet vore den første som kom til ulukka. No kunne eg berre køyre forbi og tenke at eg nok ein gong fekk bevis på at alt her i verda har meining…

Då eg kom fram til kursstaden, viste det seg at eg VAR tidleg nok til å køyre lenger innover vegen likevel! Juhu!

Første gongen ute var Mister Operasongar med meg. Han ulte pinadø heile vegen frå bilen og opp til runderingsløypa!
I dag hadde eg to splitter nye figurantar, og ba dei gå ut av sitt gode skinn for å få Emil til å leike, noko dei verkeleg prøvde på! Eg blir heilt rørt når eg tenker på innsatsen deiras i dag!

Sigrid har sendt ut Reina til Maria, og instruktør Elin held oppsyn.

Dei to-tre første slaga ville han leike, men så var det stopp. Eg trur det var ein kombinasjon at det var vanskeleg terreng og at han ikkje visste korleis han skulle forsere fjellnabbene muligens også at det blei for store avstandar for fort.

Emil har tydelegvis litt hang-up når det gjeld haugar i terrenget, så det MÅ me trene på.

Andre gongen han var ute, blei Operasongaren igjen i bilen, og eg hadde kun med meg Emil opp. Denne gongen leverte eg fyrtårnet til Maria og rød pelsdings til Lisa. Sendte ut til Lisa, og Emil ville leike!! Lisa gjekk verkeleg heilhjerta inn for å halde han i leik, og ho klarte det også!
Då han kom over til Maria, og ho serverte han fyrtårnet, gjekk han visst ein smule bananas. Stakkars Maria blei reven overende og måtte sette seg ned, for han var både sterk og ivrig!

Heile denne runden kunne figurantane leike med han, og leike så lenge som den andre figuranten trengte for å komme seg på ny plass. Det vil seie, bortsett frå siste slaget. Då var han trøytt og sliten, og eg ba figuranten finne fram posen med mat. Merkeleg korleis han har gøymde reservar å hente frå av og til

Deretter var det lunsj, og Emil fekk vera pausehund. Han gjorde ein fin jobb, var roleg og sjarmerande, og smiska seg til litt kos hjå Sigrid som nok var litt småforelska tilbake

Siste økta tok me nede ved bilane, og då skulle me kikke litt på innlæring av melding.

Av ein eller annan grunn som eg ikkje kan forklare, så er hold-fast-trening noko eg ikkje kan fordra å halde på med, så eg har berre latt vera. 
I dag fekk eg tips om å trene opp tre godbitar i slengen, og det skal til og med EG klare! Nå først skal eg lære han å halde lausbittet fast. Så skal eg sleppe det ein augneblink før eg grip tak i det igjen. Dersom han slepp det, napper eg det til meg, og gjer eit stort nummer av det. Dersom han held det så laust at eg kan nappe det or munnen hans, skal eg gjer eit stort nummer av det også.
Vidare skal eg jobbe med å få han inn på plass med det i munnen.
Eg kan legge lausbittet på bakken, få han til å hente det, ta imot det, og sende han ut til leike etterpå.
Eg kan be Vetle sitje i vegkanten med lausbitt og leike, og sende Emil ut til han for først å hente lausbitt, og så tilbake for å leike.


Katla, mallinois

Reina, spansk vannhund


Mikke, kelpie


Opsis, kelpie

Helga oppsummert:
Fint vær. God bålmat (VELDIG viktig!). Langt å gå(!). Veldig veldig kjekt! Lærerikt! Motiverande! Flink instruktør! Og det viktigaste av alt: fabelaktige figurantar!

 

P.S. Eg får meir og meir sansen for Kelpie!

Elitesatsing, tredje og siste helg.

Emil og hu mor på kurs.




Dette er det finaste biletet av Emil eg har sett på leeeeenge!! Han ser så staseleg ut her!


Lørdagen starta ein smule brått for min del. Eg hadde satt klokka til å ringe 06:20, og blei vekt av Vetle som spurte om ikkje eg skulle opp halv sju… Eg snudde meg og kikka på vekkarklokka, og der stod det 07:05! Skrekk og gru!! Eg treng ein time og eit kvarter på å køyre til Hove, og måtte vera ute herifrå SEINAST kvart på åtte. SEINAST!

Eg takka nei til hjelp, for eg hadde kutta opp alle godbitar kvelden før. Det eg hadde igjen var: smøre niste og frokost, ordne termos med te, kle meg, sminke meg, finne regnklær, stolen min, skoskifte, sokkeskifte, støvlar, halsbånd, sele, bånd, mate hundane, lufte hundane og komme meg avgårde. Klokka 07:44 sat eg i bilen, og 08:54 gjekk eg inn dørene hjå Siv.

Der starta me med teori om musklar og kroppsbehersking, og eg blei nok ein gong påminna kor viktig det er å varme opp og roe ned etter trening.
Vidare hadde me ei økt om:
Samarbeid – hunden skal synas det er greit å vera saman med oss og arbeide i lag med oss.
Innlæring – me må gjera det tydeleg for hunden kva den skal lære.
Kjedar –  me må sørge for at hunden forstår at den skal jobbe ei stund og at det VIL komme belønning, i tillegg må me sørge for at ting blir gjort på rette måten, og til slutt jobbe med forventning for kva som skal gjerast når, og kva tid belønning kjem.
Konkurransetrening – trene på ulike settingar og scenarier. At rare ting kan skje både utanfor og inni ringen..

Ember og Nina trener på Ruta.

Til lunsj var me så velsigna heldige å bli serverte meksikansk tomatsuppe med brød, og til dessert hadde Siv bak sjokoladekake!

Etter lunsj skulle me opp på Hove og trene hund, og eg tok ut Emil med ein gong. Umiddelbart etter at han kom ut or bilen, ga han meg kontakt, og eg starta med å belønne strekninga bilen – tisseplass. Dei andre hadde begynt å ta ut sine hundar, for me skulle ha ein omgang med kjedar, og det var fem hundar før det var Emil sin tur.

Han var ganske høg, og tok godbiten hardt, og i tillegg kom det litt piping av og til, men etterkvart roa det seg, og han kunne både stå og ligge og sjå på mens dei andre hundane gjekk kjedane sine.
Rett før det var vår tur, klarte eg å trø i ein hundediarè som låg på bakken, og brått ville ikkje Emil kome inn i utgangsstilling. Han nekta plent, så eg måtte faktisk bytte sko!

Min tur i ringen, og eg hadde valgt
* Tannvisning
* Lineføring
* Dekk fra holdt
* Innkalling

Han var ganske ukonsentrert, men var med meg sånn halvveis, og eg har følgande ting å jobbe MYKJE MEIR med:
* Få han med meg frå starten.
* Få han til å setje seg kvar gong eg stopper
* Han går litt langt fram.
* Han ligg ikkje i ro når eg går fra han i dekk fra holdt, og reiser seg når eg går bak han.
* Når han kjem inn under innkalling, spring han nokre meter bak meg før han snur og kjem opp att ved sida av meg. Heller ikkje då setter han seg.

Fullt fokus sjølv om me ikkje er midt i ein øvelse.

Neste økt ute skulle me trene på Ruta, og kaninhoppeharen viste seg første gong, men så var det stopp. Dei neste gongene raste han ut i ruta og Siv stod klar med belønningsball. Under denne økta passerte andre hundar utanfor ringen HEILT utan at det affiserte Emil det minste.
Under vidare trening på Ruta må eg hugse:
* Belønne inni Ruta.
* Bytte vinkel og stad.
* Jobbe med at han skal forstå at det fins noko som heiter Ruta, og at han aktivt skal søke seg inn i den.

Tredje økt trente eg på signalkontroll. Dette er ein vanskeleg ting for meg å trene på, og det er det som er årsaken til at ikkje Emil heller får det til.

Siv viser Allegro korleis HOPPSTÅ skal sjå ut. Engasjert instruktør!!

Fjerde og siste økta skulle me ha fellesøvelsar. Den andre gruppa starta å gjera seg klar for fellesdekk der dei haldt til, så då Siv spurte om me ville bli med på fellesdekk, svarte eg “Nope” utan å tenke meg om ein gong. Alt hadde gått så bra denne dagen, og eg var så inderleg nøgd og stolt av Emil at eg hadde ikkje lyst til å få ein negativ opplevelse som det siste før me reiste heim.  Då eg skjøna at det var fellesdekk med VÅR gruppe, blei eg med likevel. Siv LOVA at det skulle gå bra. Og når Siv seier det, så blir det sånn.

Eg gjekk litt lineføring ute på banen først, før siv kalla meg bort til fellesdekken. Me skulle ligge ved sida av den kulaste Jack Russelen EVER, og Emil syns me var ein smule for nært og kom med eit svaaaaakt BRRRR.. Eg flytta meg litt vekk, og Siv trødde på bandet og me alle saman gjekk frå hundane. Emil låg som eit lys, og sjølv om han etter litt over eitt minutt la seg over på skinka, er eg svært nøgd med at han var totalt uinteressert i dei andre hundane som låg der.

Totalt for dagen i dag har eg fått veldig mange tips, og i i morgon skal eg huske å ha med meg notatboka så eg får notert etter kvar økt.

Søndag.
I dag virka vekkarklokka, så eg kom meg opp då eg skulle. Då eg stod på badet (og endå ikkje hadde gått inn i stova der hundane held seg om nettene) kunne eg høyre at Emil stod og peip. Han gjer av og til det fordi han er utålmodig og gledar seg til å seie god morgon til meg, men i dag høyrde eg at det var ei anna piping. Då eg kom ut i stova, sprang han rett til døra og ville ut. Han blei LENGE til han å vera før han kom inn til frokost.

Då me kom fram til Hove skulle me starte dagen med ny kjede og filming, og eg valde denne dagen FVF, Dekk fra holdt, Hinder og Tannvisning. Før oss gjekk Gøye som hadde starta løpetida si nokre dagar i forvegen.
Eg hadde bestemt meg for å ikkje belønna med herjing mellom øvelsane, for eg syns han blei litt meir distrahert etter at eg gjorde det på lørdagen.

Oppvarminga gjekk så som så, han var langt meir stressa denne morgonen enn det han var i går, og då det omsider var vår tur, var det ganske mykje som ikkje heilt gjekk vår veg. Tidvis hadde han flott fokus, men han var meir enn måteleg interessert i eit par snuseflekkar på bakken.
Då me skulle ta hinderet, sprang han utanom TO gonger, og siste gongen stakk han til skogs. Jepp, Emil stakk til skogs. Eg stakk etter, og henta han tilbake for siste øvelsen som var Tannvisning.
Han jobba heilt flott etter Houdiniepisoden, og fekk ball og godbitar som belønning til slutt. Eg belønna leeeeenge denne dagen også.

Me sette oss til for å sjå på dei andre, og han var generelt uroleg med både piping og klynking og pesing.. Eg tilskreiv det stresset og at han eigentleg sat litt nære hunden i ringen, og valde å oversjå masinga hans. Men så ga eg til slutt etter og lot han få lufte seg eit godt stykke vekke frå dei andre. Og då var det at eg skjøna kvifor han hadde vore så uroleg. Han hadde DEN lause magen!! Det kom nesten reint vatn, så flytande var det, og han stod leeeeeenge og forsøkte å gjera seg ferdig, stakkar. Eg fekk forferdeleg vondt av han då, tapre guten min som faktisk ikkje hadde satt seg ned på do  då me skulle sjå på den andre hunden. Det var nok difor han peip så veldig i morges også, tenkjer eg..

Me ser ganske så harmoniske ut her, men dette blei tatt like før han fekk gå på do…

Etter at alle hadde gått kvar sin tur i ringen med filming og kjedar, skulle me trene i grupper igjen. Eg valde å trene på stå og bli, og kom så langt at eg kunne gå heilt rundt han utan at han bevegde seg!! Juhu!!

Tips vidare er:
* bruk omvendt lokking
* gå trongare og trongare sirklar til eg kan gå klin oppi han og ha godbithanda mi på låret hans utan at han blir med rundt for å sjekke ut kva eg har.
* Belønn av og til tidleg i det eg går fra, og av og til heile sirkelen.
* når omvendt lokking skal vekk, hold fram handa litt, ta den vekk igjen, ta den fram i gjen, ta den vekk igjen, og så vidare heilt til eg ikkje treng bruke det lenger.

Så var det tid for varm lunsj (for ein luksus!!!) og videokikking.
Eg syns dei andre har hatt så fin ro i ringen og hundane har virka så trygge og sikre, særleg Ember til Nina.
Då snuttane mine kom, såg eg at Emil også ser ut som han er trygg og sikker i ringen, at han kan det han skal gjera, og at det berre manglar litt rutine, så blir det perfekt.
Uansett, eg såg følgande:
* Utgangsstilling er ofte altfor langt bak meg.
* Ligg og bli er vanskelig (men det har me byrja å trene på no)
* Fokus under FVF kan bli betre
* Følger godt med sjølv om han må ta repetisjonar
* Jobber best uten herjing mellom øvelsane*
* Godt fokus
* Henter seg fint inn igjen etter skogsturen
* Setter seg kjapt når eg gjer holdt
* Må trene på at publikum jublar høgt
* Han sit og trippar under tannvisning (men han lograr også, og trekker seg ikkje!)
* Eg treng å terpe meir på holdtar. Bl.a. nølande og bråe.
* Må jobbe med sakte marsj. Dette har me ikkje øvd på i det heile.
* Hugse å belønne med ujamne mellomrom i løpet av dei første meterane eg går frå når eg har kommandert BLI.
* Må ikkje pyse unna i vanskelege treningssituasjonar, som f.eks løpetispe, mange hundar, regnvær, o.s.v.


Ein roleg og avslappa Emil. Ja, FAKTISK!

Tredje og siste økta for dagen ville eg trene på hinderet. Han sprang jo rundt det TO gonger, og slikt vil ikkje eg ha! Målretta forsøkte me med at Siv haldt han i båndet og enten Emil nærme – eg langt i frå, EG nærme - og Emil lengre frå hinderet , og eg nærme – og Emil nærme, og han sprang likevel tidvis rundt hinderet, heilt til Siv fant ut at eg jo plasserte meg slik at det var enklare for han å springe rundt for å komme til meg, enn det var å hoppe over hinderet for å komme til meg. Då løyste det seg, og eg kunne setja han i sitt og bli og gå i frå, laaang avstand, og jaggu pinadø hoppa han hinderet, ja!!
Til slutt i den økta trente eg Ligg og bli medan eg gjekk rundt og dreiv omvendt lokking, og det funka som berre det her også!

Nå er klokka halv elleve på kvelden, og eg har nettopp fått tilsendt 35 bilder frå Siv. Ho har verkeleg fanga Emil på sitt aller vakraste, og då eg kikka gjennom bileta, blei eg aldeles forelska i hunden min igjen!

Sjølv om det blei litt meir brumling denne dagen, og at han var generelt meir stressa, syns eg han har jobba godt i dag også! Det blei ikkje fellesøvelsar i dag, og det var i grunnen heilt greit, for både eg og Emil var slitne på slutten av dagen i dag. Det tar på å vera tre i ei gruppe, men me får jo himla mykje att for tida vår! Eg har ikkje fått tatt opp video av Emil og eg i helga, men dersom Amokk legg ut noko i bloggen sin, skal eg heller linka dit.

Eg har fått fornya motivasjon, for eg har noko konkret å trene på, tips til korleis eg skal gå vidare, og slikt er gull verdt!

Tillegg: Eg har fått kommentar frå Siv om at eg har gløymt alt det flotte me fekk til, og det har eg faktisk. Rutetreninga gjekk så det suste, han sprang rett ut i ruta uten harehopp, og han kom tilbake med ballen NESTEN kvar gong (når ballen piper, er det veldig vanskelig å komme, nemlig.)
I tillegg held han konsentrasjonen lenge, og jobba seg fint over løpetidsflekkene. Me kom også veldig godt i gong med signalkontrollen på Sitt, Ligg og Stå under marsj.
Han var flink til å jobbe i nærhet av andre hundar, for når han er på jobb, bryr han seg lite om dei andre hundane. Han var rolig i bilen, og låg for det meste og slappa av når eg kom for å hente han. Eg er storfornøyd med Emil i helga, og er SÅÅÅÅ stolt!!

Gjengen frå helga.

Passeringstreningsambivalens.

På tysdag starta passeringskurset hjå Amokk, og Vetle var med for både filming og fotografering. Nå skal eg ikkje seie så mykje om korleis kvelden gjekk for oss, anna enn at han var høg av stress HEILE timen me var der, ikkje EIN EINASTE gong såg eg ein avslappa eller rolig Emil. Han var hard i munnen og ALLE rørsler var raske og på vakt.
Eg følte ikkje eg fekk nokonting ut av denne kvelden, anna enn frustrasjon og skuffelse. Over meg sjølv, altså.

Neste kurskveld kjem eg til å førebu meg annleis. Då skal eg først slite han litt ut her heime på myra med søk etter leiker, og så kome fram til kursplassen i GOD tid, så me ikkje treng å gå slalåm mellom bjeffande hundar i bilar og hundar som brått dukker opp, og på den måten få eit anna utgangspunkt en førstekvelden.

Seinare i veka har eg trent på ting eg har i lekse til siste kurshelga på Elitesatsinga, for nå nærmer det seg VELDIG!! Det er berre ei veke til nå… Uææææ!!!

I allefall, det kom tikkande inn ei melding frå Hilde som eg går passeringskurset i lag med. Ho har ein flott storpuddel ved navn Kairos, og ho lurte på om eg ville bli med og trene på passeringstinga våre på søndag. Det ville eg jo sjølvsagt, og byrja å grue meg frå same sekund som bekreftelsen var sendt.


Her er Hilde og Kairos i bakgrunnen.

Må jo ta litt pausar av og til… Igjen, Hilde og Kairos i bakgrunnen.


Debriefing etter endt kurskveld. Og jammen er ikkje Hilde og Kairos i bakgrunnen her også :-)

 

På veg heim hadde me avtalt å stikke innom svigermor Tove i Grimstad, og eg var spent på korleis han ville ta trappene denne gongen. Jaggu sprang han ikkje opp som han aldri hadde gjort anna, så eg trur nok han har kome over denne forferdelige trappeskrekken sin.

Vel heime, og Emil har funne den nye favorittplassen sin: under gardina.

I dag, då dagen kom, striregna det, men nett idet me starta treninga, blei det opphold og nesten fint vær.
Aller først fekk eg utnytta ukjentheten mellom Hilde og Emil, og arrangerte et “tilfeldig møte” med ein turgåar og Emil. Det gjekk gullfint, så eg trur nok at det berre er her heime han reagerer rart.

Me avtalte at Emil og eg skulle halde oss ved nokre buer ved stadion, og så skulle Kairos og Hilde komme gåande og jobbe på same måten som me starta på den første kurskvelden: Klikke og belønne for kontakt. Emil merka ikkje at Kairos kom ein gong, sjølv då han såg han, reagerte han ikkje med anna enn interesse. Knapt nok det eingong.
I løpet av den timen me trente i lag, fekk me øvd på følgande situasjonar:
* Konsentrere seg medan ein annan hund peip, bjeffa litt, leika med ball, gjekk att og fram frå bakom reklameskilta.
* Dekk/sitt og bli medan ein annan hund var i nærleiken og av og til laga lyd og bevegde seg i nærleiken.
* Ha pause medan ein annan hund jobber med eigaren sin og får ball som belønning.
* Rulle rundt når mor vil ha pause og har bittelitt angst for at han brått skal bli oppmerksom på at den andre hunden er for nært og dermed eksplodere.
* Springe att og fram i bandet etter kasta godbitar for å fungere som forstyrrelse for ein annan hund
* Gå til bilen med full oppmerksomhet og bli belønna med tom godbitveske som blir kasta i lufta.

Alt i alt var det ei særs lærerik økt for oss alle fire. Eg lærte at han verkeleg treng å få røyne seg litt på myra før treningar, for det var ein heilt annan Emil eg hadde med meg i dag.

Me starta med avstand på 30-40 meter, og endte opp på rundt 10-15. Det er knallbra!!

Då me skulle avslutte, blei eg strategisk med inn i hagen til Hilde, for der hadde eg sett PÆRER då eg kom! Og jammen hadde ho modne Victoriaplommer også, og eg fekk plukke det eg ville RETT FRÅ TREET! O’Lykksalige meg, altså!! Eg gler meg så veldig til plommetreet mitt bærer såpass mange plommer at eg kan dele med meg! :-)

Torsdag var eg og hundane over bekken for å plukke blåbær til Tove, og brått var Smiley der også. Han skulle vise klatreferdighetene sine fram og remja om at eg måtte ta bilde av han, så då gjorde eg det.

 

Seinare på kvelden låg Emil og Smiley og koste seg på golvet.

Smiley maler knallhøgt og trør på hovudet til Emil, og Emil lear knapt på auga eingong. *smelt*

Elitesamling, helg 2

Lørdag
Då var det duka for ny Elitesamling igjen, og denne gong skulle me halde til på Løddesøl skule istadenfor Hove. Det passer jo meg ypperlig, sidan eg då får sikka kwoatte kortare kjøring.
Forventningane mine var faktisk ganske høge, for eg syns eg har sett ein roligare Emil i det siste, så då Siv spurte kva me hadde gjort sidan forrige samling, og eg faktisk kunne ramse opp littegranne me hadde rekt før armbrotet, tenkte eg inni meg at før helga er omme – vil eg bli med på ei fellesøving. Men eg sa ingenting om akkurat det, i tilfelle starten på dagen skulle gå heilt galt.

Nå skal eg spare meg sjølv for mange tastetrykk ved å fortelje først som sist at alle mine forhåpningar for dagen blei innfridd og vel så det! Han jobba superkonsentrert og utan band i kvar einaste økt!

Første økt var som vanleg å leike med hunden, og me skulle jobbe med at hunden kunne sitje og vente på “ta ‘an”. For å frata meg sjølv muligheten for å putte Emil i bilen når ein av dei andre hundane kom for nære, gjekk eg heilt i enden av grusbanen. Då Ember blei for interessant ein gong, gjekk me berre bak leveggen og tok ein liten pause før me dukka opp og jobba vidare.

Andre økt skulle me jobbe med kjede inni ballbingen, og me var først ut. Eg hadde framleis ikkje putta Emil i bilen, og syns det fungerte heilt fint for han idag også.
Det me skulle jobbe med var: Oppvarming, entring av ring, kjede to eller fleire øvelsar utan belønning, og transportstrekker. Dette skulle filmas, og så skulle me sjå på det seinare på dagen.
Mine øvelsar var hinder og innkalling. Fordi han hadde vore ute or bilen så lenge, tenkte eg at dette vil bli easy peasy, så me entra berre ringen og venta at han skulle vera online med meg med ein gong. Det var han ikkje. Først måtte han undersøke apportane som låg der, så måtte han sjekke ut nokre steinar som låg inni der, og SÅ kunne han jobbe litt.

Då eg gjekk frå i sitt og bli framføre hinderet, trippa han litt med framføtene. Sjølve hoppet var høygt og fint og hadde fin fart. Innkomsten var også fin, og i transporten bort til  der eg skulle gå frå til innkalling var han også fint med meg. Då eg gjekk frå i sitt og bli igjen, sat han atter ein gong og trippa, noko Siv hadde påpeikt allereie i første økta – og Elin påpeikte det under forrige samling, men det har gått heilt i gløymeboka.

Innkallinga skjedde i super fart, og han fekk belønninga då farten var som høgast.

Andre økt skulle me jobbe med ein øvelse me trengte å komme vidare med, og då valgte eg Stå Under Marsj. Dette har me jo jobba ein del med her heime, men på kurset i dag såg det ut som at han aldri hadde trent det før. Eg måtte gå heilt tilbake til frivillig stå før eg ganske raskt kunne gå vidare til å legge på signal.

Tredje økta skulle me jobbe saman to og to, noko som innebar at tre hundar var ute på banen til ei kvar tid. Under ei av mine økter var det ei goldentispe som fekk belønningen sin, og før eg visste ordet av det var Emil på full fart mot henne. Begge hundane sprang bort til den andre eigaren, og Emil både busta og brumla, men gjorde ingenting. Den andre eigaren hytta med fingeren og sa strengt NEI til Emil, og han kikka forbausa på henne og trakk seg litt vekk. Då ropte eg på han, og han kom rett tilbake til meg.

I stadenfor å setje han i bilen, som var det eg HADDE lyst til, fortsatte eg å jobbe med han utan band. Då me snudde og vendte oss i retning av goldentispa, forsøkte han å springe av igjen, men då klarte eg å huke tak i han og jobba vidare. På dette tidspunktet var eg rimelig skjelven, og då Siv kom bort for å skrøyte av oss, ga eg beskjed om det, og blei pressa til å jobba vidare til eg ikkje var skjelven lenger. Det var nok veldig bra å gjer det, for ellers ville nok denne hendinga ødelagt heile dagen min.

Dei to siste øktene hugsar eg ikkje rekkefølgen på, men den eine økta jobba eg med ruta. Brukte target for å få han ut frå meg, og han har faktisk godt driv utover!

Den andre av dei to var felles øvelsar, og Fellessitt var først ut. Då stod eg laaaaaangt vekke frå dei andre og trente fellesDEKK med bandet på. Dette gjekk heilt fint.
Så skulle me ha fellesDEKK, og Siv beordra meg på andre sida av banen. Me luska oss forbi alle dei andre hundane, og plasserte oss laaaangt ut i sida av den rekka. Siv såg strengt på meg og nærmast tvang meg til å stille meg nærmare Pippi og Mette, og lydig som eg er, gjorde eg jo det. Då stod me ca fire meter frå dei, men eg behaldt bandet på. Det er tre meter langt, og eg stod og førebudde meg på at dersom han kom til å reise seg, så skulle eg gå motsatt veg – vekk frå den andre hunden – for då ville han ikkje nå bort. Men han låg heilt fint, han! Siv kom til og med og gjekk sånn sikksakk mellom hundane utan at han reiste seg!

Heilt til slutt kikka me på filmen frå i føremiddagen, og der såg eg heilt tydeleg denne trippinga hans. Den skjer stort sett berre når eg går frå han.

Alt i alt svever eg etter denne dagen. Joda, han brumla litt, og joda han stakk bort til den vakre goldendama, MEN han jobba godt og lenge med meg UTAN BAND heile dagen, og var berre sånn måteleg interessert i det dei andre haldt på med.

Summa summarum for lørdag:
Jobbe vidare med Stå under Marsj. Få han til å kunne stå på avstand også.
Vera klar og tydeleg i kommandoen.
Bli kresen på kva eg belønner for (kor har eg høyrt det før?)
Generalisere – og ikkje vera redd for å bruke signal sjølv om han ikkje kan det 100% – men ikkje belønne når ståen er langsom..
Auke farten under baklengs marsj.

Legge til avstand på ruta. Kjøre nokre targetutsendingar – så utan target – og når STÅ sit godt, sei stå i ruta. Beløne med å hive ut ball eller liknande når han er på veg mot targetet.
Legge på signal på Ruta.

Kjede fleire øvelsar, strekke ut belønning, jobbe med transportetapper, at han skal sitja i utgangsstilling og sjå på meg sjølv om det er kjedeleg.

Jobbe med at han sit i ro når eg går i frå.

 

På veg heim hadde eg avtalt med svigermor at me skulle komme innom ein tur, og Emil har jo aldri vågd å gå opp trappene hennar før. Vetle har alltid måtte bære han opp, for desse trappene er glatte, åpne og bratte OG det er vinkeltrapp. Eg hadde bestemt meg for at nå MÅTTE me prøve å få han opp på eiga hand, for han kan verkeleg ikkje bærast opp der heile resten av livet hans! Forrige gong me var på besøk, ville han ikkje eingong inn i bygningen då han kjende att kor han var, men denne i dag høyrde han stemmen til svigermor (som var nede og advarte naboar om at det ville bli hyling og bjeffing i gangen ei lita stund). Eg lukka døra etter meg, kobla av bandet, og fant fram ein neve godbitar. JA, eg lokka faktisk.

Han jobba hardt, skjønnasen min, og gjekk opp og ned dei første trinna maaaaange gonger. Så gjekk han lenger og lenger opp før han snudde, og kvar gong han kom seg litt lenger, fekk han ein heil NEVE med fiskekaker og pølser. Til slutt kom han heilt opp, og kan TRU han var stolt av seg sjølv! Han fekk godbitar utover golvet, og klem og kos av “farmor” og inne i leiligheten hennar hadde ho gøymt kjeks rundt på golvet som han fekk snuse opp. Eg blei så stolt av Emil at eg blei heilt rørt!
Då me skulle gå igjen, konsentrerte han seg VELDIG ned trappa, men gjekk eit og eit trinn slik eg hadde håpa han skulle! Flinkingen min!

 

Søndag, den frykta “Dag 2”

Dagen byrja ikkje så godt, då eg kom fram og skjøna at eg hadde gløymt både te, brus, rallyskilt og holdarane heime. Det er ikkje rallykurs eg går på, men eg hadde lova å setje opp ein bane i lunsjen for dei som ville prøve.
På veg til kurs, forresten, såg eg påfuglen frå i fjor, på same plass, og tenkte at det sikkert ville bety at dagen i dag kom til å bli lik den dagen i fjor. Og det skulle vise seg å vera ganske korrekt.  Emil var Mister Brumlebasse i dag, og me måtte ha stor avstand til alle heile dagen. Ein gong bjeffa han til og med, og då stod me på heilt andre sida av grusbanen.

Dagen byrja med kjedar, og denne gongen hadde eg fem øvelsar i stadenfor to som i går. Dei var: Dekk fra holdt, Hinder, Tannvisning, Innkalling, og FVF. I dag var han med meg i transportstrekkene, og hadde i grunnen betre kontakt enn i går. Han sat ikkje i ro då eg gjekk frå i innkalling, og vaste litt før hinderet, men hadde fint hopp og kom greit inn på plass. Han la seg skeivt under dekk fra holdt, men la seg raskt og blei liggande då eg gjekk bak han.

Belønninga kom ganske kjapt under FVF, og eg fekk beskjed om at belønninga må vare like lenge som kjeden. Det må eg bli flinkare til!
Eg hadde dessutan bedt om å ha ein hund synleg utanfor ringen (ballbingen med trygt gjerde mellom Emil og den andre), men han ensa den ikkje, eingong.

Den neste øktene (utan at eg hugsar rekkefølgen) var:
  * Å  få hunden inn i utgangsstilling sjølv om eg held leika synleg i høgrehanda
     - Her kan ein også bruke ein gjenstand nr to som hunden skal velge å la vera for å komme i utgansstilling, og då må denne gjenstanten aldri nyttast som belønning.
      - Vanskelighetsgraden kan aukas ved å bruke leike, mat, person, snuseflekk som gjenstand nr to, og belønninga skal alltid vera hjå MEG.

* Fellessitt og fellesdekk:
    - Fellessitt kunne eg berre gløyme, Emil brumla og busta på laaaaaang avstand. Men eg fekk han i sitt og bli der me var og trente på min måte likevel. Han såg jo dei andre hundane og jobba på utan å reagere, så eg må vel sei det var greit nok.
      - Fellesdekk gjekk me nærmare, og plasserte oss heilt ute på kanten denne gongen også. Men i dag stod det bil med åpen bakdør inn til hund i bur på eine sida, og hund i fellesdekk på andre sida. Det blei difor ein del vanskeligare enn dagen før, og eg måtte jobbe ein god del meir for å halde kontakten med han. Då ei av dei andre belønna hunden før me andre var ferdige, brumla han, og eg valde å bryte heile øvelsen og gå vekk. Ikkje pga Emil, men av hensyn til dei andre hundane som jobba så bra.

* Fri ved foten
     - Her jobba eg MYKJE med å ha han sitjande ved sida av meg med roleg kontakt, og av ein eller annan grunn hugsar eg nesten ikkje noko anna frå denne økta. Eg er heilt blank. Eg hugsar at eg skulle vise kor dårleg springmarsjen var – men då gjorde han den perfekt, og that’s it.

* Ruta:
     - Jobba med å få han til å springe til target, men han stanser og snur seg til meg. Siv stod bak meg og heiv ball med kastearm, og etter nokre repetisjonar, sprang Emil som et olja lyn mot bakre side av ruta. Ball med pip i = “du kan ikkje ta meg”, så me må jobbe endå meir med avlevering.
     - Fekk dessutan tips om å shape inn at han søker til bakre kant frå kort avstand frå alle vinklar, og at eg skal byrja å legge på kommando.

Etter denne økta, som skjedde i sol og varmt vær, peste han rimeleg intenst, så eg hadde ikkje lyst til å setje han i bilen direkte. Difor sette me oss i skuggen, og han kunne få legge seg på kald mur og kjøle seg godt ned. Medan me sat der, henta nestemann hunden or bilen, og då sat han berre og kikka roleg på dei andre. Han fekk litt belønning, men ikkje mykje, oftast fekk han berre eit roleg og avbalansert “fliiiinke gutt”. Me sat der i ca tjue minutter, og tidvis la han seg ned og slappa heilt av. Då han ikkje peste lenger, vågde eg å setja han i bilen, og der sovna han.

Summa summarum for i dag:
Tren på frivillig kontakt når det ikkje skjer noko, og at han skal gi meg roleg kontakt når han sit ved sida av meg.

Belønning i kjede skal vare like lenge som kjeden varte.

Vent med å finne belønninga etter kjede, sånn at handa ikkje går i lomma før jubelen bryter laus. Altså, under FVF, f.eks, kan eg først juble høgt for å signalisere at nå kjem belønninga, så finne fram anten leike eller matboks, og så belønne lenge og vel for godt arbeid.

Det kan vera lurt å sjå på dei andre deltakarane før meg for å sjå kor kvar øvelse startar – og dermed gå dit medan dommar prater og ha kontrollen sjølv.

Dersom eg skal avbryte ein bli-øvelse, gå mot hunden, dersom eg bryter ein fartsøvelse mot meg, spring vekk frå hunden.

Leksa mi til neste gong er så gigantsvær at eg ikkje veit heilt kva eg har begitt meg ut på, men den er altså som følger:

På halvannan månad skal eg lære Emil å springe ut i ruta i fullt firsprang frå utgangsstilling utan å gjere anna enn å seie kommandoen.

I tillegg skal eg klare å få fram roleg kontakt i 30 sekund på ny plass.

Eg skal også kunne jogge bakover, seie kommando, og så skal Emil stoppe momentant og bli ståande til eg belønner.

Me skal jobbe vidare med avlevering (spyyyyyy)

Og så skal få fram og legge på kommando på stå, sitt og ligg under marsj OG på avstand.

Nevnte eg at det berre er seks veker til neste samling?????

 

Det nærmar seg Elitehelg

Det er ei veke til helg nr to på Elitesatsingskurset, og eg har gjennomgått leksa mi. Ruta kan eg berre gløyme, der treng eg hjelp. Stå under marsj kjem seg VELDIG, mens Apport er noko me ikkje har jobba med i det heile.

Seks veker har jo gått med til knekt arm, og sjølv om det høyres merkeleg ut at eg ikkje har fått trent pga armbrudd, så er det det som er fakta. Bruddet var komplisert, oppe i handleddet, og har vore veldig veldig smertefullt. No etter at eg har fått av gipsen er smertene der oftare enn før, for handleddet er stivt i alle retningar, og eg klarer ikkje å belaste det noko. Berre det å vri opp ei fille, eller skru av korken på ei brusflaske gir nok smerter til at eg enn så lenge ikkje klarer det. Eg er framleis hoven i handleddet, og når eg har forsøkt å leike med Emil med høgrehanda, så er han såpass intens i leiken sin at rykka forplantar seg gjennom heile kroppen og ut i venstrearmen. Eg får heller ikkje til å levere godbit med venstrehanda under FVF.

Men, me får trent bittelitt kvar dag, og det må eg dessverre sei meg nøgd med enn så lenge. Korleis det skal gå neste helg på kurs, veit eg ikkje, men i verste fall får eg sitje og følge med på kva dei andre gjer. Emil har dessutan vore lite ute i verda etter gipsen kom på, og eg ha små forhåpningar for korleis det skal fungere på Hove.

Me har fått nytt bur til han, og dette viste seg å vera stort nok til to hundar. Både Ayla og Emil fekk plass i det, så eg kunne nok tatt ein str mindre. Men det var lett i vekt og særdeles enkelt å setja opp, så då er me nøgde likevel. Det blei kjøpt på www.hundeboden.com, og det var den desidert billigaste plassen eg kunne finne eit slikt bur.

Og så har hundane fått seg kvart sitt nye halsband frå kolleksjonen “KAOs”


Dei ser heimelaga ut, og det er i grunnen heilt greit. Begge banda passer perfekt til dei dei er lagde til, og sjølv om bokstavane og “pynten” er ujamne og skeive, så blei både Ayla og Emil særdeles nøgde med banda sine

Til slutt eit bilete av ein kar eg fann i drivhuset i dag: